Kırın zincirlerinizi, kırın! Kendinizi sınırlandırmayın, bir şeye sakın bağlı kalmayın. İçinizdeki kuş bırakın uçsun, özgürlüğüne kavuşsun...
İnsanlar özgür olduklarında kendilerini ifade ederler. Ruh ile mantığın buluştuğu noktada insanlar kendilerini bulurlar. Bu noktada insanı insan yapan değer ortaya çıkar yani hürriyet, bağımsızlık. Bu nokta belki de insanlığın doğuşudur. Bir şeyler yapmak istiyorsunuz ama sizi engelleyen zincirleriniz varsa kırın gitsin. Hiç bir şey sizi engellememeli. Zihniniz rahat olmalı ki o işin üstesinden gelebilesiniz. Kafese tıkılıkalmış bir kuşu düşünün. Hiç o kuş doğayı, tabiatı bilebilir mi, dışarıdaki güzellikleri düşünebilir mi, ormanda uçabilir mi? İnsan da böyledir. Zincirlerini kırmazsa, kendi sınırlarını aşmazsa; ufukunu genişletemez, güzelliklere, iyi olan şeylere yol alamaz. Kendi içinde hapis olur kalır. Bazen burnunu önündekileri bile göremez. Adeta kör olur. Aynı kuş örneğinde olduğunu gibi kendisi beslenmez, birileri tarafından beslenir, ya da sindirilir. Bu beslenme kültürel bakımdan beslenmedir. Yani insanlığın vazgeçilmezlerindendir.
Kırın zincirlerinizi, artık hayatınıza bir yön verin, yada şekillendirin. Sizi siz yapan değerlere ulaşın. Unutmayın insan sınırlarını aşabildiğinde insan olur...
