İlk olarak mektubuma nasıl başlayacağımı bilemiyorum. Ama şunu da bilmeni isterim ki sana olan duygularımı bu mektuba asla sığdıramam. Seni çok sevdiğimi biliyorsun. Arada bir küçük tartışmalarımız olsa da sen benim biricik ANNEMSİN! Senin hakkını asla ödeyemem bunu biliyorum ne yaparsam yapayım ödeyemem. Ne olursa olsun beni hep korudun senin şefkatin bu dünyadaki en güzel şey! Her zaman yanımdaydın. Bana her şeyde doğru yolu gösterdin. Benim için hep en iyisini istedin ve hala daha istiyorsun.
Annelik böyle bir şey olsa gerek…
Düşünüyorum da sensizlik nasıl bir şey? Düşünmesi bile korkunç! Sensizlik dünyadaki en kötü şey olsa gerek. Senin o kokunu, sıcak ellerini, şefkatini bir daha sonsuza dek duymamak. Gerisini düşünemiyorum. İyi ki varsın! Her şeyde yol gösteriyorsun. Bana yaptığın fedakarlıkların haddi hesabı yokk! Bana bir şey olduğu zaman senin de canın yanıyor biliyorum. Aynı şey bana da oluyor sana bir şey olduğunda sanki bana bir şey oluyor.Daha fazla ne yazacağımı bilemiyorum anneciğim. Ama şunu da bilmeni isterim ki seni tahmin edemeyeceğin kadar çok seviyorum ve hep de seveceğim! İyi ki varsın!
